Nie wstydź się NTM

Nietrzymanie moczu to problem niezwykle wstydliwy, a przy tym – dość często występujący. Znaczna część populacji (zwłaszcza kobiet) doświadcza wraz z wiekiem objawów tej dolegliwości. Występują różne rodzaje nietrzymania moczu, główny symptom wszystkich jest jednak taki sam. Pojawia się mimowolny wyciek moczu, czy to podczas wzmożonego wysiłku (jak w wysiłkowym NTM), czy też na skutek wzmożonego odczucia parcia. Przy wysiłkowym nietrzymaniu moczu u źródeł schorzenia leży osłabienie mięśni dna miednicy. W jego wyniku cewka moczowa nie jest prawidłowo zaciskana – stąd wyciek z pęcherza pojawia się za każdym razem, gdy rośnie w nim ciśnienie (a więc podczas wysiłku fizycznego, śmiechu, kaszlu, kichania). Z czasem objawy choroby mogą się nasilać nawet przy niewielkiej aktywności fizycznej. Co istotne – wycieku nie poprzedza żadne „ostrzeżenie” ze strony organizmu. Inaczej sprawa wygląda przy nietrzymaniu moczu z nagłym parciem – wtedy chory przed oddaniem moczu odczuwa silną potrzebę wykonania tej czynności. Nie jest jednak w stanie nad parciem zapanować, i mocz i tak bezwiednie wypływa (dzieje się to np. podczas wysiłku, zmiany pozycji czy w czasie stosunku seksualnego). Możemy wyróżnić jeszcze trzecią odmianę NTM (częściej występującą u mężczyzn, zwłaszcza cierpiących na schorzenia prostaty) – nietrzymanie moczu z powodu przepełnienia pęcherza. W tym rodzaju NTM mocz wycieka okresowo a czasem stale, parciu może towarzyszyć ból.
Nietrzymanie moczu jest chorobą, która dotyka zwłaszcza osób starszych oraz kobiet przechodzących okres menopauzy. Jest to schorzenie uleczalne – ważne dla dalszej terapii jest jednak poznanie jego genezy. Bywa, że nietrzymanie moczu stanowi objaw znacznie poważniejszych schorzeń – towarzyszy m.in. chorobie Alzheimera, Parkinsona, uszkodzeniom rdzenia kręgowego, guzowi mózgu a nawet cukrzycy. Dlatego nie warto zatajać tego faktu medycznego przed lekarzem. W końcu nasza fizjologia to nie powód do wstydu.

NTM

NTM – czyli nietrzymanie moczu jest schorzeniem polegającym na mimowolnym opróżnianiu pęcherza moczowego (całkowitym lub częściowym). Jest ono spowodowane zaburzeniami w procesie „komunikacji” między mózgiem, pęcherzem moczowym a mięśniami miednicy. Do najczęściej występujących odmian tej choroby zaliczamy: wysiłkowe nietrzymanie moczu – gdy powodem dolegliwości są osłabione mięśnie dna miednicy i niewystarczający zacisk cewki moczowej; nietrzymanie moczu z naglącym parciem spowodowanie nadmierną aktywnością pęcherza, który kurczy się zbyt szybko i często, bez sygnału płynącego z mózgu; nietrzymanie moczu z przepełnieniem – gdzie pojawiają się przeszkody w odpływie moczu z pęcherza, w skutek czego mocz wycieka okresowo lub stale. Oprócz tego NTM może występować okresowo u osób, które chorują na zapalenie pęcherza lub przyjmują leki rozluźniające mięśnie i moczopędne.
Na ogół NTM pojawia się u kobiet, zwłaszcza po 40 roku życia, oraz u osób starszych po 80 roku życia (co jest związane zarówno ze zmianami hormonalnymi jak i osłabieniem mięśni miednicy). NTM u kobiet powodują nie tylko okres menopauzy czy zmiany hormonalne, ale też liczba przebytych ciąż oraz porodów, nadwaga lub otyłość, przewlekłe zaparcia czy przebyte zabiegi ginekologiczne. U mężczyzn choroba ta może się rozwinąć, jeśli z występują choroby gruczołu krokowego oraz przebyte w związku z nimi operacje chirurgiczne. Nietrzymanie moczu nie jest objawem starzenia się organizmu i nie powinno się go traktować jako czegoś naturalnego. Konieczne jest odnalezienie przyczyny schorzenia oraz rozpoczęcie terapii – najczęściej wystarczy leczenie zachowawcze (oparte na stosowaniu fizjoterapii, ćwiczeń oraz farmaceutyków), jednak czasami konieczna może być interwencja chirurgiczna. Niestety – często postawienie diagnozy i rozpoczęcie leczenia blokują sami pacjenci, wstydząc się przyznać do tej choroby. Tymczasem bardzo ważnym elementem diagnostyki jest właśne wywiad lekarski.

Klimakterium, jak je rozpoznać u bliskiej osoby

Menopauza to zmiany psychofizyczne, jakie dotykają nie tylko samej pacjentki, ale i jej najbliższe otoczenie. Jest to wyjątkowy okres w życiu każdej kobiety i tylko odpowiednie wsparcie ze strony bliskich i partnera, może jej pomóc przejść przez niego bez większych problemów czy dolegliwości.
Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że klimakterium to czas, który wywołuje ogromne spustoszenie w ciele i psychice kobiety. Zmiany jakie zachodzą w jej ciele sprawiają, że zachwianiu ulega całych dotychczasowy świat. Warto obserwować bliską nam kobietę, by móc w porę reagować na wszystkie negatywne zmiany. Wspólnie można wypracować skuteczny system zwalczania przykrych dolegliwości.
Kiedy można podejrzeć, że to już menopauza? Jeżeli kobieta przekroczyła już 40 rok życia, a ona sama zaczyna zmieniać swe zachowanie, np. zawsze pogodna i uśmiechnięta, nagle stała się zamknięta w sobie i na wszystko reaguje emocjonalnie (krzyk, łzy, złość, przesadny smutek), skarży się na problemy z koncentracją, częściej zdarza jej się zapominać o różnych sprawach, możemy podejrzewać, że właśnie rozpoczął się u niej okres klimakterium. Nie wszystkie panie mówią otwarcie o swoich dolegliwościach w przekonaniu, że menopauza umniejsza ich kobiecość. W rzeczywistości jednak, zdecydowana większość pań w trakcie menopauzy, boryka się z problemami fizycznymi i psychicznymi.
Jeżeli podejrzewasz, że Twoja żona lub matka wkroczyła właśnie w okres menopauzy, zaproponuj wspólne spędzanie wolnego czasu. Najlepiej wybierać aktywną formę wypoczynku, na przykład: jazda na rowerze, basen, spacery, bieganie i inne, które pomogą kobiecie poradzić sobie z dolegliwościami i wzmocnią waszą relację.
Pamiętaj też o tym, że w czasie menopauzy konieczna jest zmiana dotychczasowych nawyków żywieniowych. Alkohol, papierosy i kawa źle wpływają na stan psychofizyczny kobiety, a co za tym idzie, konieczne jest ograniczenie tych używek. Postaraj się pomóc walczyć z nałogiem i motywuj do ograniczenia lub rzucenia alkoholu, papierosów i kawy.
Twoja uwaga i akceptacja obecnej sytuacji, jest ważniejsza niż myślisz. Rozmawiaj o tym co czuje kobieta, nie oceniaj, nie krytykuj i nie żartuj z tego co czuje. Niektóre sprawy będą wydawać Ci się błahe, jednak to poważny problem. Bądź blisko, służ radą i pomocnym słowem. Czasami po prostu przytul i pomilczcie wspólnie.

Problemy emocjonalne, a menopauza

Okres okołomenopauzalny nie zawsze należy do najszczęśliwszych w życiu kobiety. To właśnie wtedy zachodzą wszelkie negatywne zjawiska zarówno biologiczne, jak i psychiczne. Szczególnie niebezpieczne są te, które destrukcyjne wpływają na psychikę kobiety.
Zaburzenia psychiczne to najczęściej występujące zjawisko w okresie menopauzy. Niektóre całkiem niepozorne, mogą z czasem przekształcać się w znacznie poważniejsze dolegliwości. Typowe zmiany o podłożu psychicznym to: depresja i stany depresyjne (bezsenność, rozdrażnienie, chwiejność emocjonalna, lęki), nerwica, zaburzenia adaptacyjne, a także klasyczne choroby psychiczne.
Choroby psychiczne nie są standardowym zaburzeniem wynikającym ze zmian zachodzących w gospodarce hormonalnej, jednak przy predyspozycjach genetycznych, mogą aktywować się właśnie w tym okresie. Niemniej jednak, bardzo niebezpiecznymi mogą być inne występujące zaburzenia o charakterze nerwicowym, takie jak: zaburzenia lękowe czy zmienność nastroju, które rzadko osiągają poziom pełnoobjawowej depresji. Nigdy jednak nie należy ich bagatelizować, ponieważ tego typu dolegliwości wymagają zastosowania odpowiedniej psychoterapii.
Lekarze, psychiatrzy i psychoterapeuci dopatrują się przyczyn zmian o podłożu psychologicznym, nie tylko w zaburzeniach gospodarki hormonalnej, ale i przemianach biologicznych wynikających z naturalnego procesu starzenia. Ciało kobiety zmienia się, a ona sama zaczyna czuć się mało atrakcyjna. Często też, okres okołomenopauzalny to czas, gdy dorosłe już dzieci opuszczają dom rodzinny. To także wpływa na psychikę kobiet, które czują się już niepotrzebne.
W przypadku wystąpienia poważnych zmian psychicznych, konieczne będzie spotkanie z psychiatrą. Lekkie objawy i zaburzenia można z powodzeniem leczyć u psychoterapeuty. Nic jednak nie działa tak skutecznie, jak poczucie bliskości z partnerem i wsparcie z jego i rodziny strony.

Jak sobie radzić z problemem nietrzymania moczu

Problem niekontrolowanego wycieku moczu, zwykle podczas wykonywania czynności związanych z napinaniem mięśni brzucha, to tzw. nietrzymanie moczu. Do najczęściej spotykanych form tej wstydliwej dolegliwości należy wysiłkowe nietrzymanie moczu. Jak radzić sobie z takim problemem?
Każda osoba, niezależnie od wieku i płci, która zauważy u siebie problem z niekontrolowanym oddawaniem moczu, powinna zgłosić się do lekarza. Nietrzymanie moczu można leczyć, a im szybciej trafimy pod opiekę specjalisty, tym mniej ingerencyjne techniki przynoszą oczekiwane rezultaty. Jest to niezwykle ważne, szczególnie wśród kobiet przechodzących menopauzę, ponieważ wiotczenie mięśni układu moczowego, zwykle stanowi efekt obniżonego poziomu estrogenu.
Leki oraz odpowiednia rehabilitacja, pozwalają na nieinwazyjne prowadzenie terapii. Ważne jest jednak wczesne rozpoznanie problemu i szybkie rozpoczęcie procesu leczenia. Nigdy nie należy się łudzić, że problem sam minie. Zwlekanie z wizytą u lekarza może okazać się zgubne, a jedynym rozwiązaniem problemu będzie zabieg chirurgiczny.
Istnieje kilka, prostych sposobów na radzenie sobie z problemem nietrzymania moczu. Najważniejsze są mocne mięśnie układu moczowo-płciowego, które odpowiadają nie tylko za przyjemne doznania w trakcie stosunku, ale i pozwalają na kontrolowanie oddawania moczu. Istnieją specjalne ćwiczenia na tzw. mięśnie Kegla, które skutecznie pomagają walczyć z tą przypadłością. Dodatkowo warto stosować dietę przyjazną naszemu zdrowiu i prowadzić aktywny (jednak niezbyt intensywny) tryb życia. Metody te bywają pomocne także osobom, które już zauważyły u siebie problem nietrzymania moczu. Lepsza dieta i regularne ćwiczenia pozwalają skutecznie walczyć z tą przypadłością.

Profilaktyka zdrowotna w czasie menopauzy

W okresie menopauzy, wiele kobiet walczy z przykrymi dolegliwościami wynikającymi ze zmian hormonalnych zachodzących w ich ciele. W tym czasie zachodzi wiele zmian w organizmie, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych schorzeń. Z tego powodu niezwykle ważna jest odpowiednia profilaktyka zdrowotna.
Uderzenia gorąca, drażliwość, potliwość, kłopoty z koncentracją, czy też bezsenność, to tylko niektóre objawy typowej menopauzy. Zwykle wystarczy stosować odpowiednią terapię farmakologiczną, by zniwelować ich intensywność. Pomocna bywa także odpowiednia dieta i aktywność fizyczna, które wywierają pozytywny wpływ na funkcjonowanie całego organizmu.
Nie zmienia to jednak faktu, że kobiety w okresie klimakterium, powinny zwiększyć czujność i regularnie przeprowadzać badania kontrolne u lekarza. W tym wypadku najważniejsze są badania ginekologiczne, cytologia oraz mammografia. Warto również wykonywać badania morfologii krwi, aby móc wcześnie zdiagnozować ewentualne problemy ze zdrowiem.
Innym, typowym problemem kobiet po przebytym okresie menopauzy jest osteoporoza. Odwapnienia i osłabienie kości mogą być przyczyną złamań lub pęknięć. Urazy te wolniej też są leczone, ponieważ kości tracą swą zdolność do regeneracji. Istotne jest więc, aby zadbać o zdrowe i mocne kości już znacznie wcześniej. Suplementacja diety, spożywanie produktów bogatych w wapń i minerały, a także regularne ćwiczenia, pomogą zmniejszyć ryzyko późniejszej osteoporozy.
Wielu specjalistów stara się udowodnić, że kobiety dbające o swojej zdrowie już znacznie wcześniej, a także w okresie menopauzy, znacznie łagodniej przechodzą wszystkie jej objawy. Zdrowe nawyki żywieniowe, takie jak odpowiednio zbilansowana dieta i ruch, to najwięksi sojusznicy dobrego stanu zdrowia i samopoczucia, niezależnie od wieku i płci.